Ο διαφορετικός μας εορτασμός

Χωρίς επισημότητες και ειδικές προσκλήσεις ή... προσκολλήσεις σε τοπικούς προεστούς, συνδράμαμε στην προβολή στον τόπο μας του θεατρικού δρώμενου «εθνικαί εορταί» και της ελεύθερης συζήτησής των μηνυμάτων του που το ακολούθησε μετά την πραγμάτωσή του.

  

«εθνικαί εορταί». Μια παράσταση που ανέβηκε, τελικά, στα Βριλήσσια, παρά τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν στη διαδρομή για να πραγματοποιηθεί το ντεμπούτο της στο προάστιό μας. Η παρουσία κόσμου απολύτως ικανοποιητική, συγκινητική. Σε μια ημέρα δύσκολη, εμβόλιμη αργιών και εργάσιμη, για όσους δεν είχαν εκδράμει.

Εκδήλωση που θέλησε να δώσει κάτι διαφορετικό από τα συνήθη καλέσματα, με την προκαθορισμένη τυπικότητα ανούσιας επιβεβαίωσης κάποιας υποτιθέμενης υπεροχής δημοτικών αρχόντων, σε μια περιοχή δημοτών που δεν λείπουν οι κάτοικοι υψηλού ποιοτικού επιπέδου, ιδίως όσοι αποστρέφονται τον υπερσυντηρητισμό των «ναφθαλινάτων» τοπικών προεστών.  Έργο που άνοιξε και στην πόλη μας έναν δύσκολο διάλογο για τα δεινά που έχει γνωρίσει ο κόσμος από το φασισμό και τον πολιτικό φανατισμό. Δύσκολο, αλλά ταυτόχρονα απόλυτα αναγκαίο. Αν τουλάχιστον, καταρχάς ως πολίτες, διατηρούμε στοιχειώδη αυτοσεβασμό και αληθινή δημοκρατική αντίληψη.

Στις μέρες μας, η πίστη στη δημοκρατία, συκοφαντημένη από τις βαριές παθογένειες, ιδίως της μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’90 ύστερης μεταπολίτευσης, σε συνδυασμό με την οπισθοχώρηση του κοινού ευρωπαϊκού οράματος από τη νεοφιλελεύθερη γερμανική και συμμαχική της κυριαρχία, τείνει να θεωρείται από ορισμένους αμφιλεγόμενης αξιοπιστίας θεσμική προσέγγιση διευθέτησης της κοινωνικοπολιτικής μας ζωής. Παρά τους διάφορους παραμορφωτικούς φακούς, όμως, ο τόπος μας και οι άνθρωποί του παραμένουν προσηλωμένοι στη δημοκρατία. Και πρέπει να καταστεί κοινός τόπος ότι σε περίοδο βαθιάς ύφεσης και πολυδιάστατης κρίσης, μοναδική λύση αποτελεί η ανύψωση της δημοκρατίας, από το χαμηλό σημείο λειτουργικότητάς που βρέθηκε τα τελευταία χρόνια εσωτερικά και ευρωπαϊκά και το οποίο ευθύνεται για πολλά από τα δεινά μας, κι όχι, φυσικά, η καταβαράθρωσή της.

Πολίτες των Βριλησσίων - στους οποίους περιλαμβάνονται πέραν του γράφοντος και οι Γιώργος οικονόμου, Ιωάννα Κούνα, Μιχάλης Ανδριόπουλος και Χριστίνα Παπαδόπούλου - μαζί με φίλους νέες και νέους ευαισθητοποιημένους ηθοποιούς από γειτονικά προάστια και το κέντρο αναλάβαμε την ευθύνη που νιώσαμε ότι μας αναλογεί να παρουσιάσουμε ένα μήνυμα κατά του πολιτικού φανατισμού και να συζητήσουμε ανοιχτά για το σήμερα με βάση καταγεγραμμένα ιστορικά γεγονότα που μέσω της υποκριτικής τέχνης παρουσιάστηκαν την περασμένη Δευτέρα 24 Μαρτίου στην αυτοσχέδια σκηνή που στήθηκε στην αίθουσα «Νίκος Εγγονόπουλος» του Πάρκου «Μίκης Θεοδωράκης». Κρίναμε, ακόμα, ότι μια εκδήλωση διαπνεόμενη από αυτή τη λογική όφειλε να περιλάβει μνεία στον συμπολίτη μας ειρηνιστή και με  ιδιαίτερη προσφορά στην αναζήτηση ενός διαφορετικού από το τρέχον προτύπου παραγωγής πολιτισμού, Σωτήρη Σιώκο, ο οποίος πολύ πρόσφατα έφυγε από τη ζωή. Με τις όποιες ενδεχόμενες δικές μας ανεπάρκειες ή αστοχίες, αποφασίσαμε και τολμήσαμε, πάντως, το διαφορετικό, όπως θεωρήσαμε ότι μας αντιστοιχεί ως χρέος μας απέναντι στη γενιά μας και τις νεότερες γενιές του τόπου μας, αρνούμενοι την πρόσληψη της πόλης μας ως ένα πεδίο ρηχής αυτοπροβολής και στείρου παραγοντισμού.  

Οι δημοτικές εκλογές πλησιάζουν. Με ελάχιστες αλλά λαμπρές εξαιρέσεις, τα Βριλήσσια για δεκαετίες έχουν λειτουργήσει και λειτουργηθεί στην τοπική πολιτική σκηνή σαν σκηνικό απόλυτου προσωπικού παραγοντισμού. Είναι σίγουρο ότι υπάρχουν αρκετοί και από πολλές πλευρές που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα. Όσο η κρίση, όμως, βαθαίνει τόσο πιο απαιτητική γίνεται η πολιτική και η ανάγκη ουσιαστικής άσκησής της, μέσω πραγματικών συγκλήσεων. Κατεξοχήν στην αυτοδιοίκηση και φυσικά και στο δήμο μας!

Οπωσδήποτε, στην αυτοδιοίκηση δεν απαιτείται, κι ούτε είναι σε καμία περίπτωση χρήσιμη, η στενή συσχέτιση της με τη γενική πολιτική. Από την άλλη πλευρά, όμως, η δημοτική πολιτική δεν ασκείται σε πολιτικό κενό και απόλυτα εξαρτημένη από εγωιστικούς παραγοντικούς υπολογισμούς. Πρέπει να θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ ότι, οφείλει να βασίζεται σε μια βαθύτερη πολιτική φιλοσοφία που να διαπνέει τα σχήματα και τους εν ενεργεία ή εν δυνάμει εκπροσώπους της, καθέναν φορέα και πρόσωπο από τους συμμέτοχους και συνδιαμορφωτές της αυτοδιοικητικής πολιτικής.

Υγ. Ευχαριστίες στους «ξωτικούς» πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς Ιωάννα Κοντούλη, Ελένη Αυλωνίτου, Ελίζα Πολίτη και Δημήτρη Λοτσάρη, όπως και στον «δικό μας» Ξένο Μανιατογιάννη, οι οποίοι προσήλθαν να παρακολουθήσουν το θεατρικό δρώμενο από ενδιαφέρον για το πραγματευόμενο θέμα του και χωρίς οποιαδήποτε διαβεβαίωση-εγγύηση για την προσωπική τους προβολή και πλαίσιο συμμετοχής τους στην ελεύθερη συζήτηση μετά από την παρουσίασή του.

Υγ.2 Το πιο θερμό ευχαριστώ  στους φίλους ηθοποιούς Βασίλη Βιλαρά, Μαρία Θρασυβουλίδη και Πηνελόπη Τσούτσουβα, οι οποίοι συγκινημένοι από το αντιφασιστικό και ενάντια στον πολιτικό φανατισμό - ουσιαστικά συμφιλιωτικό - μήνυμα που θέλησαν να μεταδώσουν με το έργο τους, συνδημιούργησαν – σκηνοθετώντας και παίζοντας από κοινού - το εν λόγω δραματούργημα, για να το παρουσιάσουν εθελοντικά, μετά από τη σχετική παρότρυνσή μας, στους κατοίκους των Βριλησσίων.

Επαναφορά για την τελική ευθεία!

Μετά από καιρό είναι η ώρα να επιστρέψει η προσωπική μου αρθρογραφία για τα τοπικά θέματα των Βριλησσίων στο προσωπικό μου μπλογκ. Στο μεσοδιάστημα τα άρθρα μου δημοσιεύονταν στην ιστοσελίδα της δημοτικής κίνησης που συμμετέχω, «Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας», όπως για μερικά από αυτά θα εξακολουθήσει να γίνεται και στη συνέχεια, ενώ σταδιακά  θα αναρτηθούν εδώ και όσα έχουν φιλοξενηθεί εκεί. Επειδή λογικά, πλέον, η αρθρογραφική κίνηση είναι μεγαλύτερη από συνυποψηφίους στην ιστοσελίδα της δημοτικής μας παράταξης, αλλά και για τη δημοσίευση άρθρων ευρύτερου πολιτικού περιεχομένου πέραν των αυτοδιοικητικών-δημοτικών θεμάτων, όπως αυτά που τα τελευταία χρόνια δημοσιεύω στον καθημερινό και κυριακάτικο Τύπο και στην ιστοσελίδα neolaia.gr - αρκετά εκ των οποίων μπορείτε να αναγνώσετε στην ηλεκτρονική διαδικτυακή στήλη μου http://www.neolaia.gr/author/mavalexis/ - το παρόν ιστολόγιο θα αποτελέσει στο εξής βασικό πυλώνα της επικοινωνίας μας.

Η διαφορά ποιότητας του ενωτικού Σωτήρη Σιώκου

Είχα την τιμή να γνωρίζω τον Σωτήρη Σιώκο από δύο τοπικά πεδία. Από αυτό των Βριλησσίων και από εκείνο του κέντρου της Αθήνας. Και στα δύο υπήρξε ένας βαθύτατα  έντιμος άνθρωπος της αριστεράς, του ειρηνιστικού κινήματος και των ιδεών της σύγχρονης ριζοσπαστικής πολιτιστικής προσέγγισης.

                                  
Την προσωπική γνωριμία μου την οφείλω στη στενή σχέση του εκλιπόντος με τον σκηνοθέτη και ηθοποιό θείο μου Ανδρέα Μαυραγάνη. Χαρακτηριστική φυσιογνωμία στα στέκια καλλιτεχνών και ελεύθερων σκεπτόμενων ανθρώπων των Εξαρχείων άνοιγε με τη χαρακτηριστική ομιλία του συχνά-πυκνά κουβέντες με την ομήγυρη των φίλων του και σου προκαλούσε το ενδιαφέρον να αντιληφθείς το πρίσμα της ιδιαίτερης και ευαίσθητης σκέψης του. Μιλούσε για την τύχη και την ευθύνη της αριστεράς για τον τόπο, αλλά και για σημαντικότερα ή λιγότερο σημαντικά θέματα πολιτισμού και γενικά για οποιοδήποτε θέμα της πολιτικής επικαιρότητας το καλούσαν οι συνθήκες.

 Σε ό,τι αφορά στα Βριλήσσια οι μνήμες είναι περισσότερο τοπικές πολιτικές. Και πάντα θετικές. Θα στηριχθεί ο Σταμάτης στον δεύτερο γύρο; Θα γίνει η συμπαράταξη προοδευτικών, δημοκρατών και αριστερών δημοτών και δυνάμεων για να αντιμετωπιστεί το 42%; Θα προσέλθουν όλοι στις κάλπες  για την ανατροπή του Ιωαννίδη από τον Ξένο; Πάντα ο Σωτήρης ήταν εκεί, χωρίς μικρότητες και δεύτερες σκέψεις, μαθαίναμε η νεότερη γενιά στελεχών της τοπικής μας παράταξης του νήματος που τη διατρέχει από τον Αντώνη Ράμφο και τον Κώστα Πολίτη μέχρι τον Σταμάτη Λώλα και τον Ξένο Μανιατογιάννη, την οποία στην ιστορική της προέκταση, έχω κι εγώ τα τελευταία χρόνια την τιμή να εκπροσωπώ.

Τη βροχερή Παρασκευή του αποχαιρετισμού του σεβαστού αριστερού πολίτη και πολιτικού ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας και πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην Δήμαρχος Σταμάτης Λώλας, ο Γιάννης Τσούτσιας και η «Δράση για μια άλλη Πόλη», η ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη και στελέχη της, ο Ξένος Μανιατογιάννης και μέλη της δημοτικής κίνησής του «Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας», ο επί χρόνια επικεφαλής της κομμουνιστικής δημοτικής παράταξης Φάνης Αρχιμανδρίτης, πολλά ακόμα άλλα στελέχη από το σύνολο των δημοτικών παρατάξεων και πλήθος αριστερών, προοδευτικών και κάθε πολιτικής απόχρωσης φίλων και συμπολιτών του, παραβρέθηκαν ή απέστειλαν τα ειλικρινή τους μηνύματα συλλυπητηρίων για το τελευταίο αντίο στον Σωτήρη Σιώκο, αποκαλύπτοντας το ευρύ φάσμα της απήχησής του. Επειδή προσωπικά δεν είχα την ευκαιρία να το κάνω στην τελετή αποχαιρετισμού του, εκφράζω κι εγώ από αυτή τη γωνιά του διαδικτύου τη λύπη μου για το θάνατό του σημαντικού συνδημότη μας. Σε πολιτικό επίπεδο, για το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει στην κοινωνικοπολιτική ζωή, την αριστερή σκέψη, τον πολιτισμό, αλλά και στον τόπο μας τα Βριλήσσια, ως φωνή προοδευτικής ενότητας, όπως φυσικά  και – πρωτίστως - στους συγγενείς και οικείους του.
 «Καλό ταξίδι» συντοπίτη αγωνιστή και ειρηνιστή Σωτήρη!

Πώς αγοράζεις καινούρια πανάκριβα στολίδια όταν χρωστάς το νερό Κ. Ιωαννίδη;

 

Την απάντηση στις σπατάλες και την κοροϊδία θα την δώσουν οι δημότες τον Μάιο 

«Ακόμα και σήμερα με τα χιλιάδες προβλήματα και αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, υπάρχει κόσμος που μου χρεώνει την έλλειψη στολισμού της πόλης. Είναι αδιανόητο να γκρινιάζουμε γιατί δεν στολίζουμε την πόλη από τον Οκτώβρη. Επιπλέον, ο Δήμος δεν έχει χρήματα και θεωρώ τραγική πρόκληση όταν δεν μπορούμε να συντηρήσουμε τα συσσίτια να ασχολούμαστε με στολισμούς, λαμπάκια και έλατα, και απορώ πώς ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να αποζητούν τα πανηγύρια. Αναγνωρίζουμε φυσικά ότι ο στολισμός της πόλης στηρίζει την εορταστική αγοραστική κίνηση, αλλά θα μπορούσαν οι πολίτες να συνεισφέρουν, στολίζοντας ο καθένας σχεδόν ανέξοδα το χώρο μπροστά στο μαγαζί του ή το μπαλκόνι του και συμμετέχοντας έτσι ενεργά σ’ όλη την ιστορία του εορτασμού».

Τάδε έφη Γιάννης Μπουτάρης, Δήμαρχος Θεσσαλονίκης», στο πολιτιστικό περιοδικό «Εξώστης» για το ζήτημα του εορτασμού της «νύμφης του Θερμαϊκού». Στα Βριλήσσια, όμως, η επί 12ετία πια δημοτική αρχή έχει άλλη άποψη. Η διοίκηση Ιωαννίδη προχώρησε και φέτος, χρονική περίοδο βαθιάς ύφεσης και με χρεωμένο από τις πρακτικές και επιλογές της Δήμο Βριλησσίων, σε έξοδα στολισμού της πόλης. Κι ο εορταστικός στολισμός, φυσικά, είναι μια ανάγκη, αλλά όλα σε περίοδο φτωχοποίησης μεγάλης μερίδας των πολιτών πρέπει να τοποθετούνται χε νέες βάσεις και προτεραιότητες. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και παλιότερα στολίδια. Δεν είναι ούτε σκόπιμο ούτε βεβαίως λογικό και πρωτίστως αποδοτικό για τους δημότες υπερβολικές δαπάνες για να γιορτάσει ο Δήμος τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Μπορούμε και ταπεινότερα εν μέσω κρίσης. Μπορούμε να δώσουμε προτεραιότητα και κονδύλια εκεί που επιβάλλεται είτε αφορά το δημοτικό κοινωνικό έργο είτε μείωση δημοτικών τελών για τους δημότες και κατοίκους των Βριλησσίων. Απαιτούνται, όμως, Σύνεση και Σχεδιασμός. Στοιχεία που απουσιάζουν επί χρόνια και παντελώς από τον Κ. Ιωαννίδη και τη διοικούσα παρέα του.

Και, τέλος, ενδεικτικό και σημαντικότερο, η αντιπαραβολή των υπερβολικών δαπανών στολισμού με τα χρέη στην ΕΥΔΑΠ, τη στιγμή που οι Βριλησσιώτες και οι Βριλησσιώτισες παρά την κρίση πληρώνουν τους λογαριασμούς του νερού στο Δήμο, τα οποία συχνά-πυκνά συνοδεύονται και από διαφημιστικά «μπιλιετάκια» αγάπης και αφοσίωσης του Δημάρχου για να τους «χρυσώσει το χάπι» που δεν αποδίδει εν συνεχεία τα χρήματα ως οφείλει στην κρατική εταιρεία ύδρευσης, κρατώντας χρεωμένο το Δήμο και εκθέτοντας τους νοικοκύρηδες καλοπληρωτές δημότες και κατοίκους των Βριλησσίων.

Όταν θες ακριβούς στολισμούς κύριε Κώστα πρέπει πρώτα να πληρώνεις τουλάχιστον το νερό που πίνουν και χρησιμοποιούν οι δημότες και σου στέλνουν τα χρήματα για να το κάνεις. Όχι να αποκαλύπτεται ότι επί χρόνια διατηρούνταν κρυφό χρέος του Δήμου στην ΕΥΔΑΠ και να θες να ρίχνεις προεκλογική στάχτη στα μάτια με πανάκριβα καινούρια λαμπιόνια.

Αλλά, έρχεται η ώρα της κρίσης των πεπραγμένων σου και την απάντηση θα τη δώσουν οι δημότες των Βριλλησίων στις τοπικές εκλογές του Μαΐου και θα είναι ηχηρή… 

Νεανικός Αθλητισμός | Η γενιά των νέων γονιών να βγει μπροστά…

Οι νέοι γονείς και η γενιά τους να διεκδικήσουν και να συνδράμουν την επιβίωση του νεανικού-μαζικού αθλητισμού

Από την κατάθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2013 προκύπτει μείωση των κονδυλίων από τα 99 στα 66 εκατομμύρια ευρώ. Τα πράγματα και σε αυτό το πεδίο γίνονται όλο και δυσκολότερα, με σειρά σωματείων να προχωρούν σε αναγκαστικό «λουκέτο».

Τα ελληνόπουλα μέχρι σήμερα μπορεί να μην είχαν απολύτως ισότιμη αντιμετώπιση από την Πολιτεία σε θέματα Παιδείας και Υγείας, αλλά σε γενικές γραμμές είχαν δικαίωμα στην άθληση σε συνθήκες ισότητας. Η αξιωματική αντιπολίτευση και τα αθλητικά σωματεία, τα οποία αληθεύει ότι έχουν κι αυτά τους δικούς τους «σκελετούς στην ντουλάπα» τους, αντιστέκονται. Μα, λίγα μέσα στον ορυμαγδό φαίνεται να μπορούν να καταφέρουν.

Η κοινωνία, οι νέοι γονείς και η γενιά τους, πρέπει να αντιληφθούν ότι βρίσκονται και σε αυτό τον τομέα μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα. Ο αθλητισμός, που δε στοχεύει στον πρωταθλητισμό και τον επαγγελματισμό, αποτελεί σημαντικό εργαλείο παιδείας για την προπαρασκευή καλύτερου χαρακτήρα ενός εκάστου αυριανού πολίτη και μιας ευρύτερα καλύτερης αυριανής κοινωνίας. Μόνο που τώρα που δε θα είναι δεδομένος για όλους, θα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε πως μέσα σε όλες τις δυσκολίες πρέπει να παλέψουμε σε δύο επίπεδα, στην πίεση για άμεσο τέλος των πολιτικών μείωσης των πόρων για νεανικό-κοινωνικό-μαζικό αθλητισμό και, ταυτόχρονα, στην προσαρμογή σε μια νέα πραγματικότητα λιγότερων πόρων.

Αυτό που χάνει η κοινωνία στον αθλητικό τομέα σε χρήμα θα πρέπει να αντικατασταθεί, στο μέτρο του εφικτού, από προσωπική προσπάθεια και ενασχόληση των δυναμικών και παραγωγικών ομάδων της ελληνικής κοινωνίας με τα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία, όσο δύσκολο κι αν φαντάζει στο παρόν δυσοίωνο περιβάλλον. Στόχος, να μην εξαφανιστεί η ούτως ή άλλως ασθενική στη χώρα μας κουλτούρα του ερασιτεχνικού αθλητισμού με θετικό κοινωνικό πρόσημο και περιεχόμενο, μέχρι να κερδηθούν και πάλι περισσότεροι δημόσιοι υλικοί πόροι, μέσα από τη διεκδικητική στάση κι από μια άμεσα μελλοντική, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, καλύτερη φάση για την ελληνική οικονομία και κοινωνία.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ...

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ"!

Διοίκηση από το παρελθόν με ξεπερασμένες αντιλήψεις...

Η νέα αυτοδιοικητική περίοδος για την πόλη μας, υπό το πρίσμα της πολυδιάστατης κρίσης που διέρχεται η ελληνική κοινωνία και της εφαρμογής του νέου πολυσχιδούς αυτοδιοικητικού πλαισίου του «Καλλικράτη», παρουσιάζει από την αρχή της κιόλας αυξημένο ενδιαφέρον, προϊδεάζοντάς μας για ανάλογη συνέχεια σε όλη τη διάρκειά της!

Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν η Διοίκηση που προέκυψε από τις πρόσφατες εκλογές, με την ανοχή και έμμεση στήριξη και προοδευτικών πολιτικών δυνάμεων στα Βριλήσσια, μπορεί να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις του παρόντος πλαισίου. Πιο απλά, δηλαδή, εάν η «Νέα Πνοή» με επικεφαλής και Δήμαρχο - παλαιότερα τον Α. Ντινόπουλο και σήμερα – τον Κ. Ιωαννίδη μπορεί να δώσει στις μέρες μας την αληθινή νέα πνοή που χρειάζονται σήμερα τα Βριλήσσια.

Ένας Δήμαρχος από τα παλιά...

Η απάντηση είναι ακόμα πιο απλή, η διοίκηση Ιωαννίδη δε μπορεί! Παρά ορισμένες θετικές πτυχές των κινήσεων του Κ. Ιωαννίδη, κυρίως αναφορικά στη σχετική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού της ομάδας διοίκησης, η βασική του αντίληψη στην αντιμετώπιση των σύγχρονων ζητημάτων βασίζεται σε νοοτροπίες και πρακτικές του χθες, πράγμα που τον καθιστά αδύναμο Δήμαρχο μέσα σε ένα εξαιρετικά δυναμικό αυτοδιοικητικό και τοπικό, δημοτικό, περιβάλλον.

Η ξεπερασμένη αντίληψη του Δημάρχου περί δημοτικής διοίκησης εκφράζεται με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο σε δύο καίρια ζητήματα για την πόλη. Σε αυτό της (κακό)διαχείρισης των οικονομικών του Δήμου και στην ελαφρότητα με την οποία ενεργεί ο κ. Ιωαννίδης στην εκλογή του «Συμπαραστάτη του Δημότη», θεσμός που προβλέπεται από το νέο αυτοδιοικητικό πλαίσιο και υποδεικνύει την ανάγκη ευρύτερων συγκλίσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο για την πραγμάτωσή του.      

Στα οικονομικά του Δήμου ο Κ. Ιωαννίδης και η διοικητική του ομάδα αντιλαμβάνονται ότι σήμερα βρίσκονται δέσμιοι των τραγικών πεπραγμένων τους! Με τα χρέη που έχουν συσσωρεύσει ως τώρα ανησυχούν, πια, μήπως βρεθούν εντός ορίων επιτήρησης, όρια που θα ανακοινωθούν από τους αρμόδιους πολύ σύντομα. Η αγωνία τους θα παραμείνει μεγάλη ακόμα και αν παραμείνουν οριακά εκτός επιτήρησης, καθώς το παραμικρό τους νέο οικονομικό άνοιγμα, έστω και για κάποιο αναγκαίο έργο της πόλης, θα τους οδηγήσει σε αυτό το περιοριστικό και υποτιμητικό καθεστώς για τα Βριλήσσια.

Πως, λοιπόν, να ευθυγραμμιστεί με την πρόταση του Ξένου Μανιατογιάννη ο κ. Ιωαννίδης για τη μείωση των δημοτικών τελών και τη διευκόλυνση των δημοτών εν μέσω κρίσης, τη στιγμή που το ύψος των εσόδων – σε σχέση με το χρέος – σχετίζεται με την επιβολή ή μη καθεστώτος επιτήρησης;!

Στο θέμα του «Συμπαραστάτη του Δημότη» παρατηρείται η ίδια παρελθοντική αντίληψη από τον κ. Ιωαννίδη και τη δημοτική του ομάδα. Τη στιγμή που απαιτείται η εκλογή ενός προσώπου κύρους με αυτοδιοικητική πείρα από τα 2/3 του Δημοτικού Συμβουλίου, ο επικεφαλής της Διοίκησης εμφανίζεται πελαγωμένος και χωρίς πρόταση, εγκλωβισμένος σε όσα έχει τάξει στους παλιούς συνεργάτες του, σε όσα έχει υποσχεθεί σε πολιτικούς του μέντορες, συνεργάτες και φίλους του παρελθόντος.

Σκοπός του, προφανώς, η εκλογή συμπαραστάτη του... Δημάρχου, αντί του δημότη, ή η μη εκλογή «Συμπαραστάτη» και η μετάθεση του προβλήματος στην κεντρική διοίκηση. Από αυτή επιζητά νέα ρύθμιση για εκλογή με απλή πλειοψηφία, ώστε μόνοι τους οι «ελεγχόμενοι» να εκλέγουν τον «ελεγκτή» τους. Ευσεβής πόθος, που ακόμα κι αν ευοδωθεί, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της παρωχημένης αντίληψης Ιωαννίδη περί διοίκησης.

Ο προεκλογικός λόγος του Ξένου τώρα μετεκλογική πράξη

Στον αντίποδα, ο Ξένος Μανιατογιάννης και η δημοτική παράταξη Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας αποδεικνύονται συνεπής στην ανανεωτική πορεία που χαράχθηκε από την πρώτη στιγμή δημιουργίας του σχηματισμού τους.

Ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης με τεκμηριωμένη πρόταση προέτρεψε τη Διοίκηση στη μείωση των δημοτικών τελών, σε ένδειξη συμπαράστασης του Δήμου στους δημότες την ώρα της κρίσης και των αυξημένων οικονομικών υποχρεώσεων τους, ενώ είχε προηγηθεί η ανακοίνωση από τον κ. Μανιατογιάννη για τη δημιουργία Ταμείου Δημοτικής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, από τα χρήματα των παραστάσεων των δημοτικών του συμβούλων, ώστε να υποστηριχθούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες της πόλης μας. Η μείζονα αντιπολίτευση προέτρεψε τη Διοίκηση να κάνει το ίδιο και επιπλέον να καταβάλλεται και ποσοστό των αμοιβών των δημοτικών αρχόντων για ανάλογες δράσεις, σύμφωνα με τη γνωστή προγραμματική προεκλογική πρόταση της παράταξης, αλλά η Δημοτική Αρχή κωφεύει.

Το πνεύμα σύνεσης και συναίνεσης που απαιτεί η νέα εποχή το έδειξε η παράταξη Μανιατογιάννη και στο θέμα της ανάδειξης του «Συμπαραστάτη του Δημότη» και δεν είναι τυχαίο ότι η αντίληψη αυτή επαινέθηκε από πολλές πλευρές. Υποστηρίχθηκε χωρίς περιστροφές ο υποψήφιος Κ. Πολίτης, ως άνθρωπος της αυτοδιοίκησης με εγνωσμένο κύρος, ενώ ο επικεφαλής της παράταξης προ του αδιεξόδου, που φάνηκε ότι θα προκύψει ήδη από την πρώτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το  σημαντικό αυτό θέμα, ζήτησε ανοιχτή συνεδρίαση διαβούλευσης μεταξύ των επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου και των υποψηφίων, προκειμένου μέσω λεπτομερούς αξιολόγησης και στη βάση της συναίνεσης να εξευρεθεί η βέλτιστη λύση για την πόλη.

Ολίγη από «μπότοξ», καθόλου από έργο

 Είναι φανερό ότι τα Βριλήσσια, πορευόμενα με αντιλήψεις του παρελθόντος, θα αγκομαχούν για να ανταποκριθούν στο δύσκολο όσο και κρίσιμο παρόν και μέλλον μας και τελικά δε θα τα καταφέρουν. Το πολιτικό «μπότοξ» που επιχείρησε ο κ. Ιωαννίδης στο δυναμικό της διοίκησης δεν αρκεί για να αντιμετωπιστούν με επιτυχία οι απαιτήσεις της νέας εποχής, όπως καθορίζονται από την πολυεπίπεδη κρίση που διέρχεται η κοινωνία μας και από τις ανάγκες υπηρέτησης του σύγχρονου αυτοδιοικητικού πλαισίου. Τα ζητήματα αυτά δεν είναι διαχειρίσημα ούτε με τις συντηρητικές μεθόδους του χθες ούτε, πολύ περισσότερο, με την αναμονή της τοπικής μας κοινωνίας για την εγκαθίδρυση ενός άλλου πολιτειακού πλαισίου, όπως επί της ουσίας προτείνουν δυνάμεις της ελάσσονος αντιπολίτευσης του Δήμου.

Ο αυτό-εγκλωβισμός του Κ. Ιωαννίδη και της διοίκησης του στα οικονομικά του Δήμου και το φλερτ της πόλης με το καθεστώς επιτήρησης, όσο και η αδυναμία τους να χαράξουν νέα αποτελεσματική και φιλο-κοινωνική, δημοτική, οικονομική πολιτική, δείχνουν την αδυναμία προσαρμογής της συντηρητικής Διοίκησης του Δήμου μας στο νέο ιδιαίτερα απαιτητικό περιβάλλον της αυτοδιοίκησης. Το ίδιο έγινε φανερό και με την αδυναμία ξεκάθαρης τοποθέτησης του κ. Ιωαννίδη για τον «Συμπαραστάτη του Δημότη», τη στιγμή που ο Ξένος Μανιατογιάννης πήρε σαφή θέση, δηλώνοντας παράλληλα, προ του αδιεξόδου που από νωρίς έγινε ορατό, ανοιχτός και σε διαδικασίες συναίνεσης και αξιολόγησης για την επιλογή στη θέση έμπειρου αυτοδιοικητικού με κύρος.

Αλλά μήπως τις ίδιες παρελθοντικές αντιλήψεις δεν δείχνουν Διοίκηση και Δήμαρχος μη υιοθετώντας την προγραμματική πρόταση Μανιατογιάννη για ίδρυση Ταμείου Δημοτικής και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, από τη σχετική μείωση των αμοιβών της Διοίκησης;!

Βρίλησσια Δήμος Δημιουργίας ξανά!

θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά κι από καρδιάς, όλους όσους με τίμησαν με την ψήφο τους και την υποστήριξή τους.
Η προσπαθειά μας, δεν σταματά εδώ!
Συνεχίζεται δυναμικά για την τελική εκλογική αναμέτρηση της ερχόμενης Κυριακής, με την ελπίδα ότι θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε τα Βριλήσσια του μέλλοντος μας!

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Μετά από την προεκλογική υπερπληροφόρηση...!... Καιρός για ένα ποτάκι!!!
Θα χαρώ πάρα πολύ να σας δω από κοντά!

Date: Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010
Time: Μετά τις 9.30 θα είμαι εκεί!
Place: Cafe - bar "Cibo" - Πλατεία Αναλήψεως

Γιατί τώρα..., γιατί με τον Ξένο...., γιατί ψηφίζω συμμετοχή...!

Φίλες και φίλοι συνδημότες,


Στα Βριλήσσια παρακολουθώ από πολύ κοντά τα δημοτικά δρώμενα και προβλήματα, για μια δεκαετία και πλέον, και σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία θεώρησα πως η παρουσία μου ως υποψηφίου δημοτικού συμβούλου – και με την αρωγή σας ως δημοτικού συμβούλου – μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη.

Ο σημαντικότερος λόγος που με δραστηριοποίησε στην «πρώτη γραμμή» είναι ακριβώς αυτή η κατανοητή δυσκολία της εποχής – λόγω του γενικότερου πολιτικού κλίματος - για την έκθεση σε υποψηφιότητα πολλών συμπολιτών μας, σε συνδυασμό με την πεποίθησή μου ότι ο συνδυασμός «Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας» και ο Ξένος Μανιατογιάννης είναι αναγκαίο να υποστηριχθούν δυναμικά, ώστε να απεμπλακούμε από τη διαχειριστική στασιμότητα των τελευταίων ετών και να υλοποιήσουμε τη νέα δημοτική διακυβέρνηση για την οποία δεσμευόμαστε!

Τα Βριλήσσια, αντίθετα με ό,τι κατά κανόνα συμβαίνει στη χώρα, έχουν αναπτυχθεί ως ένα όμορφο προάστιο, τις τελευταίες δεκαετίες, το οποίο όμως, αρχίζει να αποκτά παθογένειες υποβαθμισμένων Δήμων. Την κληρονομιά αυτή νιώθω ότι οφείλω και οφείλουμε να την  προστατεύσουμε με τη συμμετοχή και όχι την απάθεια, η οποία φυσιολογικά ως ένα βαθμό δημιουργείται σε όλους μας από τα συμβαίνοντα στην παρηκμασμένη κεντρική πολιτική σκηνή.

Μέσω του συνδυασμού μας «Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας», που έρχεται από πολύ μακριά και πηγαίνει ακόμα μακρύτερα, επιθυμώ να μου δώσετε την ευκαιρία να συμμετάσχω στο σχέδιο Βιώσιμης Διακυβέρνησής της πόλης, που όλα μαζί τα μέλη της δημοτικής μας παράταξης –και όχι μόνο – σχεδιάσαμε, ώστε τα Βριλήσσια του 2020 να γίνουν μια ακόμα πιο όμορφη και αληθινά βιώσιμη πόλη!

Σε μια περίοδο αποστροφής για ό,τι πολιτικό... ψηφίζω συμμετοχή!

Με εκτίμηση  
Αλέξης Μαυραγάνης 

Frequently Asked Questions about Al6s

 

Πώς αποφάσισα να ασχοληθώ με τον Δήμο Βριλησσίων;

Δεν το αποφάσισα σήμερα και δεν είναι μία παρορμητική απόφαση. Με τα δρώμενα στο Δήμο Βριλησσίων, ασχολούμαι τα τελευταία 10 χρόνια. Στην παρούσα στιγμή, έχοντας ολοκληρώσει ένα μεγάλο μέρος των σπουδών μου και έχοντας αναπτύξει μία πιο εμπεριστατωμένη άποψη για το τι μπορώ να προσφέρω στην περιοχή μου, θέλησα να διεκδικήσω και την ψήφο σας.  Στην απόφαση μου αυτή, έπαιξε καθοριστικό ρόλο και η υποψηφιότητα του Ξένου Μανιατογιάννη, ως υποψήφιου Δημάρχου με τον συνδυασμό που συμμετέχω «Βριλήσσια – Δήμος Δημιουργίας», που με έπεισε ότι οι θέσεις, οι αρχές και το όραμά του για τα Βριλήσσια,  συνταυτίζονται με την εικόνα που έχω κι εγώ για την περιοχή που ζω.

 Γιατί τώρα;

Επειδή το πολιτικό μου αισθητήριο, μου χτυπάει «καμπανάκια». Επειδή η περιρρέουσα πολιτική πραγματικότητα και η παρηκμασμένη πολιτική σκηνή, έχει δημιουργήσει σε όλους μας μία αποστροφή και ένα αίσθημα ανάγκης για κάτι δημιουργικό. Δεν μπορεί να γίνει όμως από μόνο του. Χρειάζονται άνθρωποι με όρεξη και όραμα. Άνθρωποι σαν τον Ξένο Μανιατογιάννη, αξίζει να υποστηριχθούν δυναμικά για να απεγκλωβιστούμε από μία διαχειριστική λογική και τη στασιμότητα. Κάποια στιγμή όλοι μας ερχόμαστε προ των ευθυνών μας. Επειδή η κριτική είναι χρήσιμη, αλλά ακόμα πιο αναγκαία είναι η δράση. Και η ευθύνη αυτή, καλώς ή κακώς, πέφτει πάνω στην γενιά μας.

Είναι κρίσιμες αυτές οι εκλογές; 

Δεν υπάρχει εκλογική αναμέτρηση που να μην είναι κρίσιμη και σημαντική. Οι δημοτικές εκλογές έχουν απλά ένα πιο προσωπικό χαρακτήρα. Αφορούν την γειτονιά μας, τον τόπο που κατοικούμε και εμπλέκονται σε αυτές άνθρωποι που γνωρίζουμε προσωπικά. Νομίζω ότι είναι σημαντικό να συμμετέχουν στην διοίκηση ενός Δήμου, άνθρωποι μέσα από την κοινωνία, με πραγματική αγάπη για την περιοχή τους και όρεξη να βοηθήσουν την περιοχή τους και τους συνδημότες τους.

Ποιο είναι το βασικό πρόβλημα των Βριλησσίων;

Τα Βριλήσσια, συγκριτικά και με άλλους Δήμους, αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια σε ένα όμορφο προάστιο. Η ανάπτυξη όμως, όπως όλα τα πράγματα, έχει αγγίξει ένα όριο, εμφανίζοντας συμπτώματα που μπορούν να οδηγήσουν σε υποβάθμιση της περιοχής. Γι αυτό υπάρχει η ανάγκη μίας «Βιώσιμης Διακυβέρνησης», που εντάσσει μία νέα φιλοσοφία στην ανάπτυξη της κάθε περιοχής.

Μήπως αυτή η πρόταση της «βιώσιμης ανάπτυξης» αποτελεί την «νέα καραμέλα;»

Από την δική μου πλευρά, θα έλεγα: «Μακάρι όλοι να είχαν στο μυαλό τους αυτή τη μορφή ανάπτυξης» και να δούλευαν προς αυτόν τον σκοπό. Η «βιώσιμη ανάπτυξη», δεν είναι ούτε μαγική συνταγή, ούτε η «κότα με τα χρυσά αβγά». Αποτελεί έναν βασικό προσανατολισμό, που βλέπει μία οικονομική μεγέθυνση των ανθρώπινων κοινωνιών, αποδίδοντας ταυτόχρονα την ίδια αξία και σημασία, στην προστασία του περιβάλλοντος και στην κοινωνική αλληλεγγύη και συνοχή. Σε θεωρητικό επίπεδο, υποστηρίζεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη σε κανένα επίπεδο, αν συνεχίσουμε να καταστρέφουμε το περιβάλλον και να αδιαφορούμε για τις βασικές κοινωνικές αξίες. Κάτι το οποίο θα έπρεπε να το είχαν αντιληφθεί όλοι χρόνια πριν. Αν ο προσανατολισμός αυτός, στην πολιτική του εφαρμογή, μένει κενός περιεχομένου, φυσικά και αποτελεί απλά μία «νέα καραμέλα». Αν αντίθετα, από την στιγμή που υπάρχει αυτή η συνειδητοποίηση, υπάρξει κι ένας σχεδιασμός προς αυτή την κατεύθυνση, με την ενσωμάτωση όλων των χρησίμων στοιχείων που προσφέρει η νέα εποχή, της τεχνολογίας και της γνώσης, τότε μπορούμε να αισιοδοξούμε.

Γιατί νόμίζω ότι έλλειψη αλληλοσεβασμού είναι ένα σημαντικό πρόβλημα ;

Επειδή αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα και αυτό φαίνεται. Είναι μία κοινωνική παθογένεια, η οποία ειδικά στα πλαίσια ενός Δήμου, η σημασία της είναι μεγάλη. Πώς μπορείς να δημιουργήσεις κάτι αν το βασικό σου κίνητρο είναι το «εγώ». Οι κοινωνίες, από την πιο μικρή μέχρι την πιο μεγάλη, είναι ανθρώπινα σύνολα. Φυσικά κι όπου εκλείπει ο αλληλοσεβασμός, δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στην λειτουργία μίας κοινωνίας.

Τι θέλω για τα Βριλήσσια;

Τα Βριλήσσια, τα αγαπάω, είναι η περιοχή με την οποία έχω συνδέσει τα μαθητικά και εφηβικά μου χρόνια και πάντα θα μου έρχονται στο μυαλό έτσι. Θα ήταν υπερβολή να αρχίσω να απαρίθμώ όλες τις παρεμβάσεις που προτείνουμε ως συνδυασμός στο προγραμμά μας. Αν και μπορεί να φανεί πολύ στημένη απάντηση, αλλά όντως θέλω τα Βριλήσσια να γίνουν ένας "Δήμος Δημιουργίας". Ένας Δήμος που οι δημότες θα μπορούν να ζουν ποιοτικά, ένας Δήμος που θα μπορεί να "αγκαλιάζει" τις ανάκες όλων, των οικογενειών, των παιδιών, του επαγγελματία, του ηλικιωμενου, του νέου, ένας Δήμος που θα δίνει ευκαιρίες και θα υποστηρίζει τους δημότες του.

Πώς γίνονταν οι προεκλογικές συγκεντρώσεις των υπ. Δημάρχων το 1934

"Κατά φυσικήν προτίμησιν προεκλογικά σαλόνια εις τους νέους Δήμους ήσαν τα καφενεία. Και το κάθε καφενείο δια 3,4, ή και περισσότερους υποψηφίους. Αγκαζάρετο για μια-δυο ώρες για τον καθένα. Νε ειπούμε 8 με 10 ο Α΄ υποψήφιος. Το καφενείο εστολίζετο με εικόνας του και τα προγράμματα του. Η πλατεία διέκοπτε το τάβλι, ο φαντές έμενε αδρανής επί του μαρμάρου του τραπεζιού, ενώ ο υποψήφιος δήμαρχος ανεβασμένος εις πρόχειρον πάλκο απήγγελλε τους προεκλογικούς χρισμούς. Μετά το πέρας του λόγου και την αποχώρησιν του υποψηφίου τα γκαρσόνια και οι τοιχοκολληταί επεδίδοντο πυρετωδώς εις την προετοιμασίαν του σαλονιού-καφενείου δια την νέαν συγκέντρωσιν. Αι εικόνες του Α καθηρούντο αμέσως. Τα προγράμματα εσχίζοντο και αντ΄ αυτών ανηρτώντο οι εικόνες του υποψηφίου Β…
Κατά περίεργον σύμπτωσιν τέσσαρες από τους υποψηφίους άρχοντας των νέων Δήμων ήσαν ποτοποιοί (… “για να κερνάνε πλουσιοπάροχα τους υποψηφίους”…) … ο εκλογικός νόμος (του 1934) δεν έθετε περιορισμούς. Δεν απήτει από τους υποψηφίους ιδιαίτερα προσόντα. Ούτε γνώσιν γραφής και ανάγνωσεως. Ούτε άλλας ιδιότητας επιμέλεια"
...

*Aπό το βιβλίο του Δημ Λαμπίκη, “τα εκατό χρόνια του Δήμου Αθηναίων"

Ευτυχώς σήμερα... η κοινωνία απαιτεί κάτι περισσότερο, από τους υποψηφίους!!!

Από "Δήμαρχος... κλητήρας"...;;;

Στα τέλη του 1800 δεν υπήρχε η αστυνομία πόλεων. Για την ασφάλεια της πόλης των Αθηνών υπεύθυνοι ήταν οι Δήμαρχοι. Ο εκάστοτε δήμαρχος έλεγχε το σώμα των Κλητήρων (έτσι ονομάζονταν οι Δημοτικοί Αστυνόμοι της εποχής και απ’  εδώ παράγεται και η φράση «από Δήμαρχος Κλητήρας»). Οι κλητηρες ήταν η πρώτη Δημοτική Αστυνομία με αυξημένες αρμοδιότητες, αλλά δεν είχαν ούτε την στοιχειώδη εκπαίδευση και ήταν, αποκλειστικά,  πολιτικοί φίλοι του Δημάρχου. Ουσιαστικά αυτή η ιδιότυπη δημοτική αστυνομία αποτελείτο από τα κοινωνικά αποβράσματα και πρώην τραμπούκους με βεβαρημένο ποινικό μητρώο (η λέξη τραμπούκος προέρχεται από τα πούρα  Αβάνας μάρκας trabucco, που συνήθιζαν να καπνίζουν οι νταήδες ή οι «φουσκωτοί» της εποχής. Αυτό το πούρο ήταν η αμοιβή τους από τους εντολοδόχους  τους , όταν «καθάριζαν» τις δύσκολες υποθέσεις). Οι κλητήρες ήταν πραγματική πληγή για την Αθηναϊκή κοινωνία, γιατί ήταν ασύδοτοι, παρήγαγαν το έγκλημα, και προωθούσαν την αυθαιρεσία του προστάτη τους. Στην ουσία ήταν ένας ιδιωτικός στρατός στην υπηρεσία του παρακράτους.
Αν θέλουμε να κατανοήσουμε ορισμένα από τα αίτια της σύγχρονης δυσπιστίας των Ελλήνων προς τις Αρχές, είναι χρήσιμο να γνωρίσουμε την ιστορία αυτών των πρώτων προσπαθειών για αστυνόμευση και εποπτεία. Και ενώ σε όλες τις Δυτικοευρωπαϊκές χώρες η Δημοτική Αστυνομία εξελίχθηκε σε ένα οργανωμένο Σώμα προστασίας του πολίτη, στη χώρα μας αυτοί οι μπράβοι του υποκόσμου καταπίεζαν συστηματικά τους πολίτες και εξυπηρετούσαν τον κάθε πολιτικό ή πολιτευτάκο. Τέλος,  έλυναν τις διαφορές τους με τους αντίπαλους μπράβους [<ιταλ. bravo (= θαρραλέος) < λατιν. barbarus < αρχ. ελλ. βάρβαρος], με αποτέλεσμα, ακόμα και σήμερα, η επανιδρυθεισα Δημοτική Αστυνομία να μην έχει βρει το δρόμο που της αξίζει.
Ο Δημήτριος Μπαϊρακτάρης, αξιωματικός του στρατού και διορισμένος διευθυντής της Αστυνομίας, θα διαλύσει το σώμα των κλητήρων και στη θέση του θα οργανώσει τη στρατιωτική αστυνομία (τη μετέπειτα χωροφυλακή) για να πατάξει το έγκλημα και να αντιμετωπίσει, κυρίως τα κουταβάκια (δηλαδή τους επιδειξίες ψευτόμαγκες, που ονομάστηκαν έτσι γιατί κούτσαιναν (κατά την εφ. Ακρόπολη) ή από τον καβγατζή Δημήτρη Κουτσαβάκη (κατά το «Σκριπ»)
Στην εποχή μας, αποφασίσαμε να επαναφέρουμε το Σώμα της Δημοτικής Αστυνομίας (όπως συμβαίνει στα περισσότερα κράτη της Δυτικής Ευρώπης). Οι αρμοδιότητες του σώματος ακόμα δεν είναι καθορισμένες και, ευτυχώς, ακόμα δεν οπλοφορούν. Ο τρόπος πρόσληψης δεν είναι διαυγής και, άρα, οι σύγχρονοι δημοτικοί αστυνομικοί υπακούουν, πιστά στους δημάρχους – προστάτες τους. Λέτε να ΄χει δίκιο το πανέμορφο τραγούδι, που υποστηρίζει ότι «… τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά…γέλα , γέλα πουλί μου γέλα, είναι η ζωή μια τρέλα…»
.

Καλό αγώνα και με τη νίκη!

Ο επικεφαλής μας Ξένος Μανιατογιάννης έδωσε το πολύ θετικό του στίγμα στην ομιλία του για τα εγκαίνια του εκλογικού μας κέντρου!

Ο Ξένος αναφέρθηκε στο «αύριο» του δήμου μας, τονίζοντας πως για τα Βριλήσσια είναι αναγκαία, αντί της ασκούμενης διαχειριστικής διοίκησης, η υλοποίηση μιας νέας δημοτικής διακυβέρνησης, που θα μετατρέψει τα Βριλήσσια σε έναν σύγχρονο δήμο δημιουργίας. Πτυχές του πρωτοπόρου προγράμματος μας για τη δημιουργία ενός δήμου-πρότυπου στα Βριλήσσια θα δίνονται σταδιακά το επόμενο διάστημα και μέχρι την έκδοση του σε έντυπη μορφή από την ιστοσελίδα μας.

 
Καλό αγώνα, καλή νίκη και καλή τύχη στο αυτοδιοικητικό μας ταξίδι που μόλις ξεκίνησε!